Poznaj historię magazynu Play, który ukazuje się na polskim rynku od ponad 10 lat. Zobacz jak zmieniało się to czasopismo na przestrzeni tych wszystkich lat.
Czy zwiedzałeś kiedyś, Drogi Czytelniku, krainę, w której jabłka magazynuje się w skrzynkach, przed dinozaurami ucieka się na oślep, a pomniejsze wrogie stworzenia traktuje się kręceniem w stylu diabła tasmańskiego? Jeżeli nie masz pojęcia o czym mówię, to przyczyny mogą być dwie: albo przespałeś ostatnich 13 lat, albo w życiu nie odklejałeś się od gier na komputer.
Przygodówki niegdyś były bardzo popularnym gatunkiem gier. Obecnie pojawia się ich co raz mniej. Warto poznać historię tego gatunku gier i przypomnieć sobie najciekawsze produkcje.
Wyjątkowy gość. Znany dziennikarz i współtwórca popularnych tytułów prasowych (m.in. CD Action i Kawaii), twórca Mangazynu, człowiek zafascynowany Japonią, anime i klimatem tamtych stron… dla jednych znany jako Paweł Musiałkowski, a dla innych jako Mr Jedi. W rozmowie ze mną Mr Jedi opowiada m.in. o przemianach w rynku prasowym poświęconym grom, o przeszłości i o sposobie odnalezienia się w „nowym”. Gorąco zachęcam do lektury.
Na początek napisać muszę, iż Don Rosa to geniusz. Najczystszej postaci geniusz, który zdolny był do narysowania i napisania jednej z najlepszych (a co tam – najlepszej!) historii, dotyczącej przygód mojego ulubionego mieszkańca Kaczogrodu – Sknerusa McKwacza – najbogatszej kaczki świata.
Na łamach naszego bloga, jak już pewnie dobrze wiecie, mamy dwa główne nurty zainteresowań: gry oraz kobiety. Fascynacja jaką odczuwamy do obu rzeczy może nas wyprowadzić z równowagi. O czym mowa? Kobiety (te żywe) i gry wideo to jak woda i olej, jak niebo i ziemia, jak Hideo Kojima i Benny Hill, jak Bobby Kotick i pozytywne emocje, jak Nintendo i bieda, jak Ubisoft i dobra gra, jak Molyneux i spokój…
Co by było z gier bez muzyki? Co z tą dramatyczną śmiercią jednej z postaci bez dźwięków, które chwytają za duszę, sprawiają, że nawet w najtwardszych graczach pojawiają się łzy? Co z bitwy przeciwko kolosalnemu przeciwnikowi bez tej epicznej kompozycji, która przypawa o szybsze bicie serca? Co z tym magicznym lasem bez tej mistycznej melodii, powiewającej w tle niczym liście na drzewach?
Poznaj top10 mitów o przeróżnych grach, które zyskały taką popularność, że wielu graczy naprawdę wierzy, że istnieją, a wielu zmarnowało mnóstwo czasu na przekonanie się, że to bujda.
„Relikty lat 90. – część kolejna”. Chciałbym Wam dzisiaj przypomnieć o pewnym dodatku, dołączanym w latach 90. do gumy do żucia. Były to śmieszne, plastikowe figurki, o nazwie Dunkin Shockys. Po sukcesie serii pierwszej, którą możecie w całości oglądać na poniższych zdjęciach, producenci postanowili wypuścić kolejne. Te okazały się być jednak dużo gorzej przyjęte przez przeciętnego przeżuwacza gumy i nie zrobiły już takiej kariery, jak Ślimak, T-Down czy Rekin.
Kupujesz gry na GBA i DS'a na Allegro? Ten poradnik jest dla Ciebie! Pozwoli Ci poznać zasadnicze różnice między podrobionymi a oryginalnymi cartirdge'ami.
Poniższy tekst nie jest żadnym poważnym artykułem naukowym. Są to wspomnienia autora i mają one na celu przypomnienie czytającym piękne czasy młodości i klimatu „dawnej” Polski. W końcu z różnych krańców kraju pochodzimy, ale niektóre rzeczy były wszędzie takie same.
Na pewno dla wielu z Was świat elektronicznej rozrywki zaczyna się około roku 1995, gdy powstały pierwsze gry 3D. W rzeczywistości ta branża ma o wiele więcej lat. Postaram się przybliżyć Wam choć trochę jej historię. Mam nadzieję, że Was zaciekawi i wrócicie kiedyś do tytułów sprzed lat. A więc zaczynamy!
Wyspa Niedźwiedzi to jedna z najdziwniejszych bajek jakie były puszczane w polskiej telewizji. Przypomnij sobie przygody niedźwiedzia polarnego i schizowego królika.
Dzisiejsze wydanie spod znaku sentymentaliów to prawdziwa archeologiczna podróż w kierunku prasy. Chodzi mi oczywiście o prasę specyficzną, odpowiednią tematowi gier komputerowych. Na podstawie moich wykopalisk w internecie udało mi się odszukać większość okładek pierwszych numerów polskich czasopism o grach na PC.
Zapewne ogromna większość z Was, pamięta jeden z mnóstwa gadżetów dołączanych do chipsów w latach 90. Mowa tym razem o Tazo, z motywami z filmów George’a Lucasa – Star Wars Trilogy. Na owe krążki natknąć mogliśmy się przy chrupaniu wyrobów Frito Lay, to jest Lay’s, Cheetos oraz ś.p. Ruffles. Pełna kolekcja liczyła 50 Tazosów.
Trzeba to raz jeszcze podkreślić. Figurka została wykonana własnoręcznie przez fana serii i ciężko byłoby przebić jego twór, bowiem świetnie wykonane detale wręcz biją na głowę. W rozwinięciu na pozostałym zdjęciu możecie zauważyć, że światło w kasku Big Daddy’iego również się zmienia. Spróbujcie go tylko rozwścieczyć!
Figurka jest do zgarnięcia na tej aukcji ebay.
Towarzysze!
Zawiedliśmy Was. Zainteresowani wiedzą o co chodzi. Długa przerwa w dodawaniu materiału zrobiła swoje.
Wielu z Was, drodzy odwiedzający, pomyślało pewnie, że Karawana była klasycznym przykładem strony mającej za zadanie nabić sobie PageRank i trafić na Allegro za niemałe pieniądze. Nic bardziej mylnego. Karawana była, jest i będzie.
Przerwa w dostarczaniu materiałów spowodowana była kiepską sytuacją rodzinną oraz egzaminami kilku redaktorów. Teraz, gdy powyższe sytuacje zostały unormowane, możecie na nas liczyć! Bardzo prosimy Was o jeszcze jedną szansę. Jeżeli tylko taką otrzymamy, obiecujemy wykorzystać ją najlepiej jak to tylko możliwe.
Dodam, że przydałaby się osoba w zespole, której zadaniem byłoby dodawanie materiału pozostałych redaktorów.
Z poważaniem,
Karawana Team
Już po moim pierwszym artykule o aplikacjach na PSP na Karawanie podniosły się głosy narzekające na to, że pominąłem emulatory. Te same głosy przypomniały o sobie przy okazji drugiego artykułu opisującego moje ulubiony gry homebrew. Nie chciałem jednak pisać o emulacji na marginesie tekstu o czym innym, ponieważ uważam że na PSP emulatory stanowią oddzielną kategorię programów, a tym samym zasługują na własny artykuł. Poniżej zatem długo wyczekiwany raport o aplikacjach które umożliwiają odwiedzenie ukochanych konsol i komputerów naszego dzieciństwa…
Zdiełało: Studio JoHo
Na zebraniu Nintendo w którym brała udział dyrekcja jak i sam Satoru Iwata mówiono o legendarnych “kieszonsolkach” jakimi bez wątpienia są Game & Watch. Wszyscy byli tego samego zdania – miały one wielki wpływ na markę Ninny. Przy okazji przedstawiono kilka oryginalnych szkiców z różnych tytułów G&W. Weterani tematu z pewnością szybko je rozpoznają.
Więcej w rozwinięciu.
Majówka za nami, więc pora wracać do szarej codzienności, którą może ubarwić nowy numer NEO+, zawierający potężną dawkę informacji o grach video. Tych już wydanych, jak i tych bardziej odległych. Maj to przede wszystkim miesiąc sequeli, ale też kilku ciekawych zapowiedzi na nadchodzące miesiące.
Czapki z tektury? Nie jest to chyba najrozsądniejszy materiał na nakrycie głowy, trzeba jednak przyznać, że design czapek robi wrażenie. Aż się proszą, by założyć je na głowę i poszpanować trochę przed znajomymi.
Czapeczki-handmade wykonał Mateusz Sypień i można je oglądnąć na portfolio autora. W prezentacji aż pięć wzorów!
Jakiś czas temu zabrałem z kina ulotkę nadchodzącego filmu KICK-ASS. Zamaskowany jegomość w bojowej pozie zwiastował komedię zahaczającą o tematykę superbohaterów. Do tego wysublimowany przymiotnik zaczerpnięty z języka młodzieży i polskich celebrytów (ten pochodzący od wulgaryzmu „jebać”) sprawił, że spodziewałem się najwyżej średniej produkcji. Wczoraj doszło do konfrontacji moich oczekiwać względem filmu z samym dziełem. I od razu przyznaję, że śmiało mogę podpisać się pod stwierdzeniem wydrukowanym na drugiej stronie ulotki: Wybuchowe połączenie Kill Billa Quentina Tarantino z humorem w stylu Guya Ritchiego (Przekręt, Sherlock Holmes). Mało tego, postaram się dodać do tej laurki kilka własnych spostrzeżeń, które zaświadczą o świetności niepozornego KICK-ASSa.
Po kilkuletnim obcowaniu z moją ulubioną jrpg’ową serią, postanowiłem napisać coś więcej aniżeli sztampowe oparte na standardowym, powszechnie dostępnym układzie recenzje.
To mój pierwszy tekst na karawanie (wcześniej pisałem trochę na pokrewnych portalach) i można powiedzieć że walę z grubej rury (choć z drugiej strony nie ukrywam, że wygodny to dla mnie temat) zaczynając od nieco pikantnego tekstu z pod szyldu sztukamięs gdzie bezpretensjonalnie moją faworytką jest Kid z Chrono Cross’a / Radical Dreamers.
Niektórzy redaktorzy PE lubią nagminnie spóźniać się ze swoimi tekstami. Jednak to, co zrobili w bieżącym miesiącu, przechodzi chyba wszystko – dzięki nim najnowszy numer pojawił się z kilkudniowym opóźnieniem w kioskach. Czy zawarte w nim materiały były tego warte? Zobaczmy…
Zapewne ogromna większość z Was, pamięta jeden z mnóstwa gadżetów dołączanych do chipsów w latach 90. Mowa tym razem o Tazo, z motywami z filmów George’a Lucasa – Star Wars Trilogy. Na owe krążki natknąć mogliśmy się przy chrupaniu wyrobów Frito Lay, to jest Lay’s, Cheetos oraz ś.p. Ruffles.
Na stronie cotygonzales.com powstał ciekawy spis 101 koszulek z motywem Nintendo. Sama prezentacja godna sprawdzenia, tym bardziej, że pozycja 11 to wzór z naszego (MaQ i ja) sklepu ghostclothing.eu! Dodam, że z nikim się nie kontaktowaliśmy o dodanie wzoru, więc taki obieg rzeczy cieszy :)
Przy okazji dodam, że na stronie GC powstała ankieta, koszulki z największą liczbą głosów trafią do sprzedaży. Po więcej zapraszam tutaj.
Gratka dla fanów Linka. Niedawno japoński magazyn, Nintendo Dream, opublikował 100 stronicowy art book przedstawiający najlepsze ilustracje obiegające całą sagę The Legend of Zelda. Dzięki stronie Zelda Power istnieje możliwość przyjrzenia się skanom owego art booka.
Galeria: Zelda Power
Jak pewnie rzesza osób odwiedzających systematycznie karawanę (tych ponad 1000 dusz dziennie) zauważyła, że w sidebarze po prawej widnieje reklama google. Wszyscy redaktorzy na stronie działają “charytatywnie”, tzn. nie dostają jakiegokolwiek wynagrodzenia za swoją pracę, ew. komentarze, których liczba czasem również nie jest zadowalająca ;)
Za utrzymanie strony więc wyciągam co miesiąc z własnej kieszeni. Nie są to może jakieś wielkie sumy, ale po części mogłoby się w ten sposób zwrócić, a nawet dałoby to szansę na organizację kolejnych konkursów.
Jest to informacja jednorazowa – nie mam zamiaru “spamować” co jakiś czas. Jestem świadom, że liczba kliknięć po tej informacji może się zwiększyć, lecz z czasem opadnie. Jeśli jednak coś Cię w tej reklamie zainteresuje – to tylko jedno kliknięcie…
Z mocno reklamowanym towarem jest kilka problemów. Po pierwsze, wszyscy go znają, co samo w sobie problematyczne nie jest, ale może prowadzić do niezdrowych fascynacji, to jest do oczekiwania ósmego cudu świata. Taką sytuację dostrzegam w związku z najnowszą grą QuanticDreams, bo nie ma co ukrywać, że na Heavy Rain wielu czekało jak na Mesjasza; gra miała pozamiatać pod względem grafiki, rozgrywki i ogólnie spodziewano się zupełnie nowej jakości. Czy tego dostarczyła?
.
. 
.
.
.
.
. 
. 
.
Najnowsze komentarze